عضویت / ورود

 

دیپلماسی وحدت در کشورهای اسلامی به دلیل اینکه استکبار جهانی، حیات خود را در ایجاد تفرقه بین فرق و مذاهب مختلف اسلامی می بیند، ضرورت می یابد. بنابراین وحدت برای کشورهای اسلامی یک قدرت نرم است و روز به روز باید استحکام پیدا کند.

زمانی بود که رابطه بین کشورها را یک دیپلماسی رسمی و مشخص و بیشتر دیپلماسی سیاسی تعیین می کرد، اما با گسترده شدن رابطه کشورها بر اساس یک ضرورت و نیاز به همگرایی، انواع دیپلماسی ها مطرح شد، دیپلماسی به این معنی که روابط بین کشورها هدایت و تنظیم شود بر این اساس می باشد

یکی از انواع این دیپلماسی ها که تا حد زیادی ابتکار جمهوری اسلامی ایران بوده است؛ دیپلماسی وحدت هست، این دیپلماسی بر اساس اشتراکاتی که بین کشورها به طور عام و بین کشورها و ملت های اسلامی به طور خاص وجود دارد و حول اشتراکات مهم که اعتقاد به پیغمبر واحد و داشتن کتاب مشترک است،  تعریف شده تا کشورها و ملتهای اسلامی، بر محور این دو سرمایه بزرگ انسانی روابطشان را مدیریت کنند و به هم  نزدیکتر بشوند که این فعالیت ها در واقع دیپلماسی وحدت است.

 دیپلماسی وحدت به نوعی یک استراتژی است و هم در برخی مقاطع می تواند تاکتیک باشد اما در اصل یک راهبرد است؛ راهبردی که در رویکرد نظام جمهوری اسلامی و در اندیشه های حضرت امام(ره) و در فرمایشات مقام معظم رهبری بر آن تأکید شده است.

دیپلماسی وحدت تا حدود زیادی به تحقق عملی رسیده است و با باوری که به این استراتژی فرهنگی هست و ضرورتی که  به طور کلی در دنیا احساس می شود، بحث همگرایی در جهان در فضای بین الملل مطرح شده و کشورها بر اساس منافعشان و کشورهای غربی بعضا بر اساس منافع مادی خود،سعی می کنند همگرایی و اتحاد ایجاد کنند.

مبنای کشورهای مادی برای همگرایی و اتحاد، اصولا منافع مادی است که متزلزل و رو به شکست است، اما ضرورت نزدیک شدن و وحدت بین دولت ها و ملت ها در کشورهای اسلامی بیشتر احساس می شود؛ به دلیل اینکه استکبار جهانی حیات خود را در ایجاد تفرقه بین فرق و مذاهب مختلف اسلامی می بیند و در این زمینه سرمایه گذاری می کند، بنابراین وحدت برای کشورهای اسلامی یک قدرت نرم است و وقتی کشورهای  اسلامی به این قدرت نرم، مجهز می شوند؛ اولا منافعشان تأمین می شود و ثانیأ با هم افزایی که دارند، خودشان را از معرض تهدیدات و خطرات استکبار جهانی حفظ می کنند؛ بنابراین ضرورت بوده است که این وحدت ایجاد شود و روز به روز به عنوان یک قدرت نرم باید استحکام پیدا کند.

راه های تحقق عملی دیپلماسی وحدت

1.         برگزاری نشست های تخصصی که تأثیرات خوبی در نزدیک شدن فعالان سیاسی در کشورهای مسلمان در پی داشته باشد و تأکیدی بر این نکته  خواهد بود که بر خلاف تبلیغاتی که فرهنگ سکولاریستی و لیبرالیستی در دنیا دارد؛ اسلام قدرت حکومت داری و اداره جوامع و قدرت سعادتمند کردن بشر را دارد؛ وهمچنین تلاشی است برای دفع مزاحمت هایی که اسلام آمریکایی و اسلام های جعلی از جمله داعش و طالبان در دنیا ایجاد می کنند، تا با مطرح کردن اسلام ناب محمدی(ص) مخصوصا در بعد سیاسی، تحرکات دشمنان اسلام را خنثی و تأکید کند بر اینکه دیپلماسی وحدت می تواند جبهه مقاومت که جهان خواران از آن وحشت دارند را تقویت کنند.

2.         تشکیل گروه های پژوهشی تا نقاط مشترک در سبک زندگی، مسائل فرهنگی، اقتصادی و غیره را جمع آوری کند که در این عرصه دیگلماسی وحدت آفرین زنان می تواند بسیار نقش آفرین باشد.

3.         وحدت بین دیپلمات های مسلمان اعم از شیعه و سنی بسیار ضرورت دارد چرا که با اتحاد  با یکدیگر می توانند صلح جهانی را به وجود بیاورند و مشکلات را حل کنند و برای پایداری خانواده و از بین بردن شکاف و فقر بین اقشار جامعه باید تلاش کنند و اصول اخلاقی را همواره باید مد نظر قرار بدهیم.

4.         تشکیل شبکه های ارتباط الکترونیکی بین جوانان جهان اسلام که دچار بحران هویت شده اند. در این مقطع دیپلماسی وحدت یکی از اثربخش ترین دیپلماسی ها برای تامین منافع ملی و منفعت عمومی است.

 

5.         استفاده از چریان ها و تشکل های مردمی وامکانات دولتی برای زدودن استکبار ستیزی و مقابله با دیپلماسی تفرقه و جایگزینی دیپلماسی وحدت با تشکیل احزاب جهادی اسلامی

  • پربیننده‌ترین‌ها
  • برگزیده‌ها
  • آخرین‌ها

Developed in conjunction with Ext-Joom.com